วันก่อนเราไปเดินตลาดนัดใกล้บ้านมา ระหว่างนั้นเห็นคนพม่าขี่มอไซต์บิ๊กไบค์มาจอดข้างๆ คนในตลาดต่างคนก็ต่างมองด้วยความสงสัย บางคนก็ซุบซิบกันว่าหมอนี่เอารถใครมาขับ แต่มีเสียงแว่วๆมาว่าเป็นเรื่องธรรมดาของคนพม่า เขาหาเงินเก่ง และ ก็เก็บเงินเก่งมาก

“คนพม่าที่เข้ามาเป็นลูกจ้างในโรงงานเก็บเงินส่งกลับบ้าน ใช้เวลาแค่ไม่กี่ปี ตอนนี้ซื้อบ้าน ซื้อรถ มีที่นาปลูกข้าว กันหมดแล้ว” แต่ก่อนจะไปรู้ถึงเคล็ดลับของเขา เราอยากให้รู้ก่อนว่า ทำไมคนพม่าถึงเลือกมาทำงานที่ประเทศไทยกัน

มีบุคคลท่านหนึ่งได้นั่งคุยกับแรงงานต่างด้าว(คนพม่า) ที่มาทำงานกันในบ้านเรา เขาบอกว่าเขารู้จักเมืองผ่านการบอกต่อๆ กัน ต่างก็บอกว่าเมืองไทยเป็นแดนสวรรค์ ดินแดนแห่งโอกาสสำหรับคนขยัน ช่วงเข้าไปรับจ้างส่งผักที่ตลาดได้ 3OO บาท ตกบ่ายไปรับจ้างขายของอีกได้ 25O บาท ค่ำๆ ไปรับจ้างล้างจานตามร้านอาหาร 2 ที่ ที่ละ 1OO รวมได้เพิ่มอีก 2OO บาท

รุปวันนั้นได้ค่าแรง 75O บาทต่อวัน ไม่ได้ทำทุกวัน เพราะบางร้านก็มีวันหยุด แต่รวมแล้วเดือนๆ นึงก็ได้ประมาณ 2 หมื่นบาท
เช่าห้องอยู่เดือนละ 3 พัน หารกันสองคนกับเพื่อน กับข้าวก็ทำกินกันเองทุกอย่าง ไม่ค่อยได้ไปไหน ทำงานมาก็เหนื่อยแล้วจึงไม่ได้เที่ยวเล่น พวกเขายังบอกอีกว่า “ดีที่คนไทยขี้เกียจ พวกเค้าเลยຫาเงินได้ง่าย”

นิสัยคนพม่า คือ อดทนเพื่อความฝัน “นิยิม่วน” แม่บ้านชาวพม่าเล่าว่า… “อยากเก็บเงินก้อนนึงไว้ซื้อที่ดินเปิดร้านมินิมาร์ทเล็กๆ เห็นเซเว่นในบ้านเราไปได้ดี เลยอยากทำแบบนี้ที่บ้านเกิด เขาบอกว่าอีกหน่อยเปิด AEC พม่าจะเจริญ”

“เย เมียว ซอ” คนงานก่อสร้าง เล่าว่า… “อยากหาเงินเพิ่มขึ้น เอาไว้ลงทุนทำธุรกิจ เพราะตอนนี้ที่พม่าธุรกิจกำลังขยาย และ เติบโต ใครมีทุนเยอะก็มีโอกาสมากกว่า”

“โส่ย” ลูกจ้างร้านเช่าแผ่นซีดี เล่าว่า… “มาทำงานที่นี่ เพราะ รายได้ดีกว่าที่บ้านเกิด หาเงินส่งลูกเรียนมหาวิทยาลัยลัยเมาะลำไยน์ เรียนเภสัช”

“เปีย เปียง โซ” คนงานก่อสร้าง เล่าว่า… “มาทำงานใช้หนี้ให้พ่อแม่ หนี้เยอะมาก อยู่พม่าหาเงินได้น้อย งานไม่มีให้ทำทุกวัน”

เห็นได้ชัดว่าพวกเขาต่างก็อยากมีชีวิตที่ดีขึ้นและที่สำคัญคือ เป้าหมายและความฝันที่ชัดเจน และมีพลังอย่างมาก ถึงต้องข้ามน้ำข้ามทะเลมาอยู่ในต่างที่ต่างถิ่น

คนพม่าไม่ค่อยใช้เงินซื้อความสุขเล็กๆ แต่ความสุขเล็กๆ เป็นสิ่งที่คนไทยนิยมมาก เช่น ดูหนัง ซื้อเสื้อผ้า ช็อปปิ้ง ซื้อมือถือ ไปท่องเที่ยว อัปเดทชีวิตสวยหรู สิ่งเหล่านั้นเป็นของที่ทำให้เรามีความสุขจริง แต่ไม่ใช่ความสุขที่ถาวร ไม่นานเราก็ต้องโหยหามันอีก และ ก็ทำงานเก็บเงิน เพื่อเข้าไปวนรูบอยู่ในจุดเดิม

ต่างกับคนไทยเราบางคน งานหนักก็ไม่เอา งานเบาก็ไม่สู้ พ่อแม่ส่งเรียนดีๆ ก็ไม่ไป เอาแต่โดดเรียน ติดเกมส์ มัวแต่เที่ยวเล่น เข้าผับ เข้าบาร์ พอให้ลงทุนก็บอกว่ากลัวขาดทุน พอให้ลงแรงก็บอกไม่เอากลัวเหนื่อย แบบนี้อีกไม่นาน เราคงกลายเป็นคนใช้พม่าแน่ๆเลย

เรียบเรียงโดย : หลิวหล่าวซือ