เปิดเรื่องราวเเม่ค้าสูงวัยรายหนึ่ง เเม้จะลำบาп เเต่ไม่รู้สึกเคยท้อ ขอยิ้มสู้เพื่อชีวิต

90

วันนี้เราจะพาเพื่อน ๆ มาติดตามเรื่องราวที่น่าสงสาร และเหมือนเป็นการเพิ่มพลังบวกให้กับใครหลาย ๆ คนเลยจริง ๆ เมื่อชาวเน็ตได้เล่าเรื่องของหญิงวัยกลางคนที่แทนตัวเองว่า ยาย ที่ถึงแม้ชีวิตจะลำบากแค่ไหนก็ยังยิ้มสู้เสมอ ซึ่งเรื่องราวที่ถูกเผยแพร่ออกไปมีใจความว่า

“ช่วยกันอุดหนุน คนแก่ ที่ขยันทำมาหากินกัน!!!ใครผ่านไป ถนนบางศรีเมือง จ.นนทบุรี ใกล้ตลาดชวพงศ รถเข็นคันเล็ก ๆ ขายอาหารตามสั่ง กับหญิงวัยกลางคนที่แทนตัวเองว่ายาย จอดขายอย่างเงียบเหงาอยู่ข้าง ๆ กับ 7-11 หน้าร้านแว่นท็อปเจริญ ถัดไปหน่อยมีโต๊ะอยู่นึงกับเก้าอี้พลาสสติกสองตัววางไว้สำหรับลูกค้าที่อยากจะนั่งกินที่นี่

ผมขับรถผ่านร้านยายอยู่บ่อยครั้ง แต่ก็ไม่เคยคิดจะอุดหนุนแกเลย เพราะไม่ค่อยเห็นมีคนกินเท่าไหร่ บวกกับคิดไปเองว่ารสชาติคงไม่อร่อยด้วย ทุกครั้งจะเลือกเดินเข้าเซเว่นดีกว่า วันนี้เลยขอลองแวะซื้อซักครั้ง ด้วยการสั่งข้าวผัดหมูใส่กล่อง ก่อนจะเดินไปเซเว่น และค่อยกลับมาเอาข้าวผัดหมูที่สั่งไปทีหลัง พร้อมกับถามราคาเตรียมจะจ่ายเงิน

ยายบอกข้าวผัดหมู 35 บาท แว้บแรกผมตกใจกับราคา ที่ตกใจเพราะว่ามันถูก เมื่อเทียบกับราคาอาหารตามสั่งในยุคปัจจุบัน ที่ส่วนใหญ่มักจะเริ่มต้นที่จานละ 40-50 บาท หรือว่าเดินเข้าเซเว่นทีนึงเราซื้อของกันทีนึงก็เป็นร้อย ๆ แล้ว

จังหวะที่ยายแกจะรับเงินค่าข้าว แกยื่นมือออกมารับด้วยมือทั้งสองข้าง ราวกับเงินจำนวน 35 บาท มันดูมีค่าเปรียบเป็นแบงค์พัน ระหว่างที่ยายผัด ผมก็เลยลองชวนแกคุยดู ด้วยการเปิดบทสนทนา ที่มาพร้อมกับความสงสัยว่าทำไมถึงต้องมาเลือกขายเวลานี้

ยายแกบอกว่าช่วงเวลากลางวัน เจ้าของที่ที่แกเช่าขาย ก็ขายอาหารเหมือนกัน แกเลยต้องเลือกขายช่วงเวลากลางคืนแทน จะตั้งร้านตั้งแต่ตอนหนึ่งทุ่ม ขายจนถึงเวลาตีสองถึงตีสาม แกเล่าต่อว่า… ยายเก็บร้านเสร็จ ยายก็ยังกลับบ้านไม่ได้นะ เพราะว่าไม่มีรถ ยายต้องอาศัยนั่งรอรถอยู่แถวนี้ก่อน กว่าจะมีรถอีกทีก็ช่วงตีห้าเกือบหกโมงเช้า ถึงจะได้กลับบ้าน

ทุกบทสนสนาที่ออกมาจากปากยาย ผมคิดว่าทำไมชีวิตแกช่างน่าสงสารและลำบาก แต่น้ำเสียงบวกกับแววตาและรอยยิ้มที่ออกมาจากตัวยายตลอดเวลา มันดูเป็นพลังบวก ยายดูเข้มแข็งกว่าที่ผมคิด และก็ไม่รู้สึกว่าตัวแกเองนั้นจะท้อแท้กับชีวิตอะไร

ผมกลับมาย้อนถามตัวเอง หลายครั้งผมกินอาหารมื้อละหลายร้อย จ่ายเงินไปแบบที่ไม่คิดอะไร ไม่เสียดาย แต่พอได้มาเจอกับยายวันนี้ ทำให้ได้ข้อคิดอะไรหลาย ๆ อย่างว่า เงินหลายร้อยที่เราจ่ายไป สุดท้ายก็เท่ากับแค่หนึ่งอิ่มเท่านั่น

เอาเงินที่จ่ายทิ้งจ่ายขว้างในส่วนนั้น มาช่วยอุดหนุนข้าวยายซักกล่อง เงินส่วนนั้นมันยังจะดูมีคุณค่ามากขึ้น อย่างน้อยมันก็พอจะได้ช่วยจุนเจือยายและลูกหลานคนข้างหลัง จากนี้ผมตั้งใจว่าจะฝากท้องเป็นลูกค้าประจำที่ร้านยายนี้แหละ

พิกัดรถเข็นยายอยู่ ถนนบางศรีเมือง จังหวัดนนทบุรี ใกล้กับ ตลาดชวพงษ์ จะจอดประจำอยู่หน้าร้านแว่นท็อปเจริญ อยู่ติดกับเซเว่นอิเลฟเว่น หากว่าท่านผ่านไป ผ่านมา ก็แวะมาช่วยอุดหนุนกันได้ครับ”

แหล่งที่มา: เฟซบุ๊ก อยากดังเดี๊ยวจัดให้ / abbaroi

เรียบเรียงโดย sharesod.com